نوشته‌ها

    + افزایش اندازه | - کاهش اندازه

    دکمه اشتراک گذاری تلگرام

هفتمین شماره فصلنامه معرفتی اعتقادی سمات منتشر شد

هفتمین شماره فصلنامه معرفتی اعتقادی سمات منتشر شد

 

تازه ترین شماره فصلنامه سمات (شماره هفتم)  با مدیر مسئولی مهدی نصیری منتشر شد. شماره جدید سمات حاوی مطالب زیر است:

 

*اول دفتر

آیا انقلاب اسلامی محصول حکمت متعالیه بود؟ / مدیر مسئول 

*مقالات

اصول شناخت / ماجد کاظمی

در شناخت مولوی و شمس تبریزی/ حسن میلانی

نقد یا تطهیر تصوف ؟/ حسین میلانی ( نقدی بر مقاله نقد تصوف در آینه دانشمندان اسلامی به قلم حجت الاسلام خسروپناه)

معروف کرخی کیست؟

دفاع از زیارت عاشورا / مهدی حسینیان

نقد نظریه تفسیر قران به قران / عبد النبی مهدی

*گفتگو

حکمت متعالیه برهانی ادامه مطلب …

دفاع از بخش پایانی دعای عرفه امام حسین علیه السلام

دفاع از بخش پایانی دعای عرفه امام حسین علیه السلام در پاسخ به مقاله «ذیل دعای عرفه از امام حسین علیه السلام یا از ابن عطاء الله اسکندرانی صوفی»

نوشته شده توسط مهدی حسینیان  

 

 

اشاره

در سومین شماره سمات مقاله ای با عنوان «پژوهشی در باره ذیل دعای عرفه» به قلم فاضل ارجمند جناب حجت الاسلام حسن ترابی به چاپ رسید که به نقد ذیل دعای عرفه امام حسین علیه السلام که در کتاب قیّم مفاتیح الجنان آمده است، پرداخته و انتساب این ذیل را به امام علیه السلام مورد رد و انکار قرار داده بود. اکنون آنچه پیش روی شماست نقدی بر مقاله فوق به قلم فاضل ارجمند جناب حجت الاسلام و المسلمین مهدی حسینیان است که از نظرتان می گذرد.

البته باب این گفت و گو مفتوح خواهد بود و در شماره های آتی بدان خواهیم پرداخت.

 

مقدمه

بخش پایانی دعای عرفه از جمله «إِلَهِي أَنَا الْفَقِيرُ فِي غِنَايَ» تا جمله «وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ» مورد بحث و گفتگو قرارگرفته است. برخی این بخش را از دعای عرفه امام حسین علیه السلام می‌‌دانند، ولی بعضی گویا به دلائلی انکار می‌کنند و حتماً در این میان برخی در تردید هستند.

این بخش، نخستین بار در إقبال مرحوم سیّد بن طاوس قدس سره آمده است و در کتاب‌های دیگر این دعا نیامده است. در مصباح کفعمی دعای عرفه مذیّل به این ذیل نیست و حتی در مصباح الزائر که کتاب دیگر سیّد بن طاوس در موضوع دعاست، دعای عرفه بدون این ذیل آمده، که همین نکته جنجال برانگیز شده است، به علاوه که گویا مفاد برخی از جملات این بخش پایانی مورد پسند برخی نیست و آن را سازگار با لحن و آهنگ و مفاد دعاهای أئمه معصومین علیهم السلام نمی‌دانند؛ جالب است که حتی برخی چون مرحوم علامه مجلسی مدّعی هستند که در برخی از نسخ قدیمی إقبال هم این بخش پایانی نیامده است.

در ادامه چند نکته اساسی، لازم به ذکر است:

1. اصل در مجموعه‌های معتبر روایی بر پذیرش است، مگر اینکه ادامه مطلب …