 ( بیرون رفتنی ) نیستند سپس امام باقر ع فرمود: جابر به خدا قسم آنان پیشوایان ظلم و پیروانشان هستند.
13. حبیب سجستانی از امام باقر ع روایت کند که آن حضرت فرمود: خدای عز و جل فرموده است: هر کس از رعیت اسلام را که به ولایت هر امام ستمکاری که ازجانب خدا نیست اعتقاد داشته با شد حتماً عذاب خواهم کرد هر چندن آن رعیت در اعمال خود نیکوکار وبا تقوی باشد، و هر رعیتی از ا سلام را که به ولایت هر امام عادلی از جانب خدا اعتقاد داشته باشد مورد بخشش قرار خواهم داد اگر چه آن فرد دراعمال خود ستمگر و گنهکار بوده باشد( یعنی اعتقاد به امام دروغین موجب بیرون رفتن از ایمان است واعتقاد به امام راستین را که از جانب حق است موجب بیرون شدن از ارکی گناه و دخول در نور ایمان است.)
14. عبدالله بن أبی یعفور گوید: به امام صادق  ع عرض کردم: من با مردم معاشرت دارم، بسیار در شگفتم از گروه هائی که ولایت شما را ندارند وتولی فلانی و فلانی را دارند، آنان دارای امانت و راستی و وفاداری هستند،و (درمقابل اینان) گروه هائی که ولایت شما را دارند دارای آن امانت و وفاداری و راستی نیستند؟ گوید: ناگاه امام صادق ع راست نشست وهمانند آدمی خشمگین رو به من کرده و گفت : کسی که به امامی ستمکار که از جانب خدا نیست اعتقاد داشته باشد اصلاً دین ندارد، و بر کسی که به ولایت امام عادلی منصوب از جانب خدا اعتقاد داشته باشد سرزنشی نیست. عرض کردم: آنان دیندار نیستند، و سرزنشی هم براینان نیست؟ فرمود: آری آنان دین ندارند و بر اینان نیز سرزنشی نیست، سپس فرمود: آیا فرمایش خدای عز و جل را نشنیده ای که می فرماید: الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور.
خداوند بر آنان که ایمان آورده اند ولایت دارد و آنان را از تاریکی ها به سوی روشنائی می راند یعنی ( سوق دادن) از تاریکیهای گناهان به  طرف روشنائی توبه و آمرزش به پاس برخورداری از ولایت هر امام عادلی ازجانب خداست، سپس خداوندمی فرماید: و آنان برخورداری از ولایت هر امام عادلی از جانب خداست سپس خداوند می فرماید: و آنان که کفر ورزیدند اولیاء شان طاغوت است آنان را از روشنائی به سوی تاریکیها می رانند برای کافرچه نوری وجود دارد تا از آن بیرون آید؟ بلکه مراد این ایه تنها این است که آنان در روشنائی اسلام بودند ولی چون ولایت هر امام جائری راکه ازجانب خدا نبود پذیرفتند به خاطراینکه ایشان ولایت آنان را پذیرفتند از نور  اسلام به ظلمان کفر در آمدند، پس خداوند نیز برای آنان آتش دوزخ را همراه با کفار واجب فرمود. و می فرماید: آن گروه اهل دوزخ ا ند آنان درآتش جاودان خواهند بود.
15. عبدالله بن سنان از ا مام صادق ع  روایت می کند که آن حضرت فرمود: خداوند را آزرمی نیست از عذاب امتی که به امامی غیر منصوب از جانب خدا اعتقاد داشته باشد اگر چه آن امت دراعمال خود نکوکار وپارسا باشد، و خدا شرم دارد از اینکه امتی را معتقد به امامی از جانب خدا است عذاب کند، وگرچه در اعمالخود ستمگروگناهکار باشد.
16. عبدالله بن أبی یعفور گوید:به امام صادق ع عرض کردم: مردی ولایت  شما راقبول دارد و از دشمن شما بیزاری می جوید و حلال شما را حلال می داند و حرام شما را حرام می داند و می پندارد که امر درمیان شما خاندان است واز میان شما به سوی دیگران خارج نشده جز اینکه می گوید: آنان در آننچه بین خودشان است اختلاف دارند و با وجود  اینکه خود امامان پیشوا هستند هر گاه خود بر کسی متفق القول شدند وگفتند: این( امام) است، ما نیز می گویئ همان امام است، آن حضرت فرمود: اگر  او بر این اعتقاد بمیرد ، به مرگ جاهلیت مرده است.
شرح: ( مراد جماعت بتریه هستند که گویند  حق با همانهاست که خدا تعیین کرده ولی مانعی ندارد که مردم خود با رأی خویش هر که را از خاندان خواستند به امامت تعیین کنند وچنانچه تعیین کردند او واجب الاطاعۀ خواهد بود، و بالاخره به نص قائل نیستند و حق نصب را منحصر به خدا نمی دانند)
17. شماعۀ بن مهران گوید: به امام صادق ع عرض کردم: مردی ولایت علی را دارد واز دشمن او بیزاری می جوید و هر چه علی ع بگوید او نیز می گوید جز اینکه می گوید آنان در بین خود اختلاف می کنند و حال آن که خود امامان پیشوا هستند، پس من نمی دانم کدام یک از آنان امام است هر گاه خود  بر کسی اجتماع کردند، من نیز سخن او را می پذیرم( ومورد عمل قرار می دهم) با توجه به اینکه آگاهی داشته که امر در میان آنان ا ست. آن حضرت فرمود: اگر  او بر این عقیده باشد و بمیرد، به مرگ جاهلیت مرده است. سپس فرمود: قرآن دارای تأویلی است که همواره جریان دارد همانگونه که شب و روز جریان دارد، وهمانگونه که خورشید و ماه درجریان است، و چون تأویل چیزی از قرآن پیش آید وقوع می یابد، پس پاره ای از آن تأویلات فرا رسیده است و پاره ای از آن هنوز پیش نیامده است. 18. مفصل بن عمر گوید: امام صادق ع فرمود: کسی که خدا را به دنی معتقد باشد بدون آنکه از عالمی راستگو آن را شنیده باشد خداوند او را دچار گمراهی وسرگردانی منتهی به رنج و زحمت خواهد کرد. و هر که دعوی آمرزش کند از غیر درگاهی که خدا آن را برای خلق خود گشوده، پس او مشترک به خداست و آن درگاه عبارت از همان امینی است که سر پنهان خداوند به او سپرده شده است.
از طریق دیگری نیز از مفضل بن عمر روایت شده که گفت: امام صادق ع فرمود: هر کسی دینی داشته باشد بدون اینکه آن را از شخص راستگوئی شنیده باشد و نظیر حدیث قبل را به هماتن سان ذکر  کرده است.
19. از حمران بن أعین روایت شده که گفت: برای امام صادق ع شرح دادم که مردی ولایت امیرالمومنین ع را دارد واز د شمن او بیزاری می جوید وهرآنچه او بگوید می گوید( یعنی معتقد است به آنچه علی گفته است) جز اینکه می گوید: آنان یعنی بنی هاشم از اولاد علی ع در آنچه میان خودشان است اختلاف دارند، با  اینکه امامان پیشوا هستند، ومن نمی دانم کدامشان امام است، هر گه نظر همگی آنان بر یک نفر قرار گرفت ما نیز سخن اورا معتبرمی گیریم، و البته من شناخته ام که امر امامت در میان آنان است خداوند همگی آنان را موردرحمت قرار دهد آن حضرت ( پس از شنیدن شرحی که به اوعرض کردم) فرمود: چنین شخصی اگر ( باقی بر ا ین عقیده ) بمیرده، به مرگ جاهلیت مرده است.
هماند این حدیث رامعاذبن مسلم نیز از امام صادق ع نقل کرده است.
پس کسی که اهل اندیشیدن است و جزو خردمندان  وصاحبان شعور ومعتقدین به ولایت امامان اهل بیت ع است باید این احادیث که روایت شده است از رسول خدا ص وامام باقر و امام صادق ع در مورد کسی که نسبت به یکی از ائمه ع شک کند یا شبی را روز کند که امام خود را در آن نشناسد و نیز نسبت کفرونفاق و شرک که ایشان به او داده اند و اینکه اگر او باقی بر آن عقیده بمیرد به مرگ جاهلیت مرده است و ما از آن به خدا پناه می بریم وهمچنین گفته ایشان را که هر کس یکی از امامان زنده را انکار کند امامانی را که از دنیا رفته اند نیز انکار کرده است به دقت وعمیقاً مورد توجه قرار داده و بدان بیندیشد.
واز طرفی نیز صاحب عقل باید بنگر