 که چه کسی را به امامت خود برمی گزیند و باطلها و امور اور ا نفریبد وهوای نفس او را از راه حق به باطل منحرف نسازد، زیرا که هر کس هوی او را به دنبال خود بکشد، سقوط کرده چنان در هم خوهد شکست که جبران پذیر نباشد، هر کس باید بداند در دینش طاعت چه کسی را گردن می نهد، و چه کسی میان او و خالقش پیام آور( واسطه و رابط) است که اوتنها یکی است و آنان که غیر او هستند شیطانها وباطل گویان وفریبکاران و فتنه گران اند همچنان که خدای عز و جل فرموده: شیطانهای انسی و جنی به منظور فریب دادن، سخن بیهوده را پاره ای از آنان به بعض دیگر می رساند.
خداود به احسان خود ما و برادرانمان را از انحراف از حق و بازگشت از طریق هدایت واز فروافتادن در گردابهای گمراهی وهلاکت در پناه خود گیرد که او همواره به مومنین مهربان بوده است.آنچه روایت شده درمورد اینکه خداوند زمین خود رابدون حجت وا نمی گذارد
از آن جمله
1. روایتی از فرمایش مشهور امیرالمومنین علی ع است به کمیل بن زیاد نخعی که کمیل گوید: امیرالمومنین صلوات الله علیه دستم را گرفت و مرا به سمت صحرا بیرون برد، وقتی به صحرا رسید آه عمیقی کشید و فرمود: در اینجا کمیل کلام امیرالمومنین ع را به درازا نقل می کمند تا در پایان سخن آن حضرت ، به این عبارت از فرمایش او می رسد که فرمود جز این نباشد که زمین از حجتی که به همراه برهان خود برای خدا قیام می کند خالای نمی ماند یا به صورت آشکار ومعلوم، و یا بیمناک پنهان تا حجتهای خدا و دلایل روشنگر او باطل نگردد.
آیا در فرمایش امیرالمومنین ع لفظ آشکار ومعلوم روشنگر این نیست که منظور آن حضرت از کلمه معلو، شخص و جایگاه آن حجت بوده است؟ و همچنین فرموده آن حضرت : یا بیمناک پنهان  آیا مراد این نیست که شخص آن حجت غایب وجایش نامعلوم است؟ خداوند دادرس است.
2. ابواسحاق سبیعی گوید: از فرمود مورد اطمینان از اصحاب امیرالمومنین ع شنیدم که می گفت: امیرالمومنین ع در خطبه ای طولانی که در کوفه ایرادکرد، فرمود: خداوند ناگزیر تو باید دارای حجتهایی در زمین خود باشی، حجتی پس از حجت دیگر بر خلق خود که  آنان را به دین توهدایت کنند و به آنان دانش تو را بیاموزند تا پیروان اولیای تواز هم جدا نشوند، آن حجت یاآشکار است ولی فرمانبرداری نمی شود، یا پنهان ونگران و مراقب خود است. اگر شخص انان در حال آرامش وسکوتشان درحکومتهای ناحق از مردم غایب شده باشند، علم آنان که رواج یافته از مردم پنهان نمی شود وآداب ایشان در دلهای مومنین پابرجا است وبدان عمل می کند و مومنین بدانچه تکذیب کنندگانم از آن درهراسند واسراف کاران نیز از آن شانه خالی می کنند مأنوسند، به خدا سوگند این سخن کالائی است که به رایگاه به شما داده می شود، ای کاش کسی بود که آن را به یاری خردش( بگوش دل) می شنید وآن را می شناخت و باور می داشت واز آن پیروی می کرد و در راهش گام برمی داشت وبدان وسیله رستگار می شد. سپس آن حضرت می فرماید: چنین شخصی کیست؟برای  همین است که دانش وقتی عالمان را نیابد که نگهداریش کنند و همانگونه که آن را از عالم می شنوند به دیگران برسانند، پنها می شود، پس از سخنی طولانی در این خطبه آن حضرت فرمود: خداوندا من میدانم که همه علم پنهان نمی گردد وریشه هایش قطع نمی شود و تو زمینت را برای بندگان از حجت خود خالی نمی گذاری ، [ حجت تو] یا اشکار است که که فرمانبرداری می شود ویا نگران و پنهان است که فرمانش را نمی برند، تا حجت تو باطل نشود و اولیای توبعد از اینکه هدایتشان فرمودی گمراه نگردند سپس خطبه را تا پایان ادامه داد.
و این حدیث ازطریق دیگری نیز از  ابواسحاق سبیعی از یکی از اصحاب امیرالمومنین ع که که مورد اعتماد است نقل شده است که  گفت: امیرالمومنین ع این کلام را ایراد فرموده و هنگام سخنرانی آن حضرت بر منبر کوفه، او آن را بر کرده است( که می فرمود): خداوندا: ومانند حدیث قبل را نقل کرده است.
3. اسحاق بن عمار گوید: از امام صادق عر شندیم که می فرمود: زمین خالی نمی ماند مگر آن که دانشمندی درآن باشد که هر گاه مومنان چیزی را افزودند آنان را باز گرداند، و اگر چیزی را کم کردن برایشان کامل کند.
4. عبدالله بن سلمان عامری گوید که امام صادق ع فرمود: همواره در روی زمین حجتی از جانب خدا خواهد بود که حلال وحرام را معرفی می کند و مردم را به راه خدا می خواند.
5.حسین بن أبی العلاء گوید: به امام صادق ع عرض کردم: آیا ممکن است زمین بدون امام بماند؟فرمود: نه
6. ابوبصیر از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: هرگز خداوند زمین را بدون وجود عالم رها نکرده است، اگر چنین نبود حق از باطل شناخته نمی شد.
7. ابوحمزه ثمانی از امام باقر ع روایت کند که آن حضرت فرمود: به خدا قسم خداوند از زمانی که آدم را قبض روح فرموده، زمین خود را تاکنون رها نکرده است مگراینکه در روی آن امامی بوده که به وسیله اوهدایت به سوی خدا انجام می گرفته است، و اوحجت خدا بر بندگانش بوده، و پس از این هم زمین بدون امامی که حجت خدا برای بندگان اوست باقی نمی ماند.
8. ابوحمزه ثمالی گوید: به امام صادق ع عرض کردم:ایا ممکن است زمین بدون امام بماند؟ فرمود: اگرزمین بدون امام بماند حتماً فروخواهد ریخت.
9. محمد بن فضیل از امام رضا ع روایت کرده گوید: به آن حضرت عرض  کردم: آیاهرگززمین بدون امام خواهد ماند؟ فرمود: نه، عرض کردم: از امام صادق ع برای ما روایت شده که زمین بدون امام نخواهد ماند مگر اینکه خداوند بر اهل زمین خشم گیرد یا گفت بر بندگان خشم گیرد پس آن حضرت فرمود: باقی نمی ماند [ زمین بدون امام واگر بماند] دراین صورت حتماً فرومی رود.
10. ابوهراسه از امام باقر ع روایت می کد که آن حضرت فرمود: اگر امام ساعتی از زمین برداشته شود زمین، اهلش( مردم و موجودات روی زمین) را خود فرو خواهد برد و همچون دریا که اهل خود را دستخوش طوفان می کند زیر و رو خواهد ساخت.
(از این روایات استفاده می شود که خداوند مردم را مکلف خلق فرموده چون به آنها عقل و اراده و اختیارداده است لذا تاهستند باید رهبرداشته باشند والا بایدبساط خلقت آنان برچیده شود).
11.و شاء گوید: از امام رضا ع پرسیدم: آیا ممکن است زمین بدون  امام بماند؟فرمود: نه ، گفتم: برای ما روایت شده که زمین بدون امام نمی ماند مگر اینکه خدای عز و جل بر بندگان خشم گیرد، فرمود: ( بدون امام ) نمی ماند که اگر چنین شود زمین فرو می رود.روایاتی در مورد اینکه اگر در روی زمین جز دو نفر کسی باقی نماند حتماً یکی از آن دو حجت خواهد بود
1. ابوعماره حمزۀ بن طیار گوید: از امام صادق ع شنیدم می فرماید: اگر در روی زمین جز دو نفر باقی نماند دومین نفر از آن دو تن، همان حجت خواهدبود.
2. ابوعماره حمزۀ بن طیار از امام صادق ع روایت می کند که آن حضرت فرمود: اگر در روی زمین تنها دو نفر باقی بمانند یکی از آن دو، بر همراه خود حجت خواهد بود.
همچنین محمد بن عیسی نیز همانند این حدیث را روایت کرده است.
3. کرام گوید: امام صادق ع فرمود: اگر همه مردم تنها به دو نفرمحدود شود، حتماً ی