خداوند امر فرموده و ولایت برای ما و بیزاری از دشمنان ما – یعنی ما امامام بخصوص – و تسلیم شدن به آنان و پرهیزگاری و کوشش و خویشتن داری و چشم به راه قائم ع بودن سپس فرمود: همانا ما را دولتی است که هرگاه خداوند بخواهد آن را بر سر کار می آرود سپس فرمود:
هر کس که بودن در شمار  یاران قائم شادمانش سازد باید به انتظار باشد و با حال انتظار به پرهیزگاری و خلق نیکو رفتار کند و اوست منتظر پس اگر اجلش برسد و امام قائم ع پس از در گذشت او قیام کند بهره او از پاداش کسی است که ان حضرت را دریافته باشد پس بکوشید ومنتظر باشید گوارا باد شمار ا ای جماعتی که مشمول رحمت خدا هستید.
17- جابربن یزید از امام باقر ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: تا آسمان و زمین ساکن است شما نیز ساکن و بی جنبش باشید- یعنی بر هیچکس خروج نکنید- که کار شما پوشیدگی ندارد، بدانید که ان نشانه ای از جانب خدای عزوجل است نه از جانب مردم بدانید که آن از آفتاب روشن تر است و برنیکوکار و زشت کار پنهان نخواهد ماند آیا صبح را می شناسید؟ امر شما همانند صبح است که پنهان ماندن در ان راه ندارد.
بنگرید – خدایتان رحمت کند- بدین ادب آموزی از سوی امامان ع و نیز به فرمان و آئین ایشان در مورد صبر و خودداری و چشم به راه بودن برای فرج و گشایش و نیز یاد نمودن ایشان از نابود شدن محاضیر (تند روان) و شتابجویان (خواستاران زود فرا رسیدن) و دروغ گفتن آرزو کنندگان و تسلیم شوندگان به بیان ایشان درمورد(چگونگی) رهائی یافتن و ستودن و به نیکی یاد کردن ایشان از بردباران پابرجا و استوار، و تشبیه امامان ع ایشان را از حیث پایداری به پابرجائی قلعه بر میخهایش بنگرید، پس خدایتان رحمت کناد- به ادب آموزی ایشان ادب آموخته و مهذب شوید و دستورشان را گردن نهید و به گفتارشان تسلیم باشید و از آئین ایشان در نگذرید و از آن جمله نباشید که خواسته دل و شتاب هلاکشان ساخته و حرص و افزون طلبی آنان را از مسیر حق و طریق نورانی و درخشان منحرف ساخته است.
خداوند ما و شما را بدانچه در ان سلامت و امن از گزند فتنه است موفق بدارد و بر بینش نیک پابرجایمان دارد و به من احسان خویش ما و شما رابر پیمودن راه راستی که به رضای او می انجامد و نتیجه اش جای گرفتن در بهشت او به همراه برگزیدگان و خالصان اوست وا دارد.انچه از آزمایش و تفرقه که درزمان غیبت دامنگیر شعیه می شود چندانکه بر حقیقت امر کسی باقی نمی ماند جز همان تعداد اندک که امامان ع آنرا وصف فرموده اند
1- علیبن رئاب از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: هنگامی که با امیر المومنین ع پس از کشته شدن عثمان بیعت به عمل آمد بر فراز منبر رفته خطبه ای ایراد فرمود که آن را (امام صادق ع ) ذکر نموده است در آن خطبه می فرماید: «مردم بدانید که گرفتاری شما (دگربار) به شکل خود در همان روزی که خداوند پیامبر خویش را برانگیخت بازگردید سوگند به کسی که او را به حق برانگیخت حتما آشفته و درهم شوید و بدون شک غربال گردید(با فتنه ها که به شما برخورد میکند نیکان از بدان جدا سازی می شوند) تا آنکه پائین مرتبه شما به بلند پایه شما و بلند پایه شما به پائین مرتبه شما باز گردد(زیر و رو شوید) و پیشی گیرند البته آن مسابقه گیران که عقب ماندند، و عقب مانند آن مسابقه کاران که پیشی گرفتند. به خدا سوگند هیچ نشانه ای را پنهان نکرده ام و هیچ دروغی بر زبان نرانده ام و من را از این مقام و چنین روزآگاه ساخته بودند»
2-معمربن خلاد گوید: شنیدم امام رضا ع (این ایه را تلاوت) می فرمود: آیا مردم پنداشته اند که تنها به اینکه بگویند ایمان آوردیم رها می شوند وایشان مورد آزمایش قرار نخواهند گرفت» سپس به من فرمود: آزمایش چیست؟ عرض کردم: فدایت شوم انچه به نظر ما می رسد عبارت از گرفتاری در دین است پس فرمود: گرفتار و مبتلا می شوند همچنان که طلا گرفتار (بوته آزمایش) می شود سپس فرمود: خاصل می شوند همچنان که طلا(پس از رفتن در بوته آزمایش و کوره) خالص می شود.
3- سلیمان بن صالح در حدیثی که سند آن را به امام باقر ع می رساند روایت کرده که آن حضرت فرمود: دلهای مردانی از شما از این سخنتان روی در هم می کشد (پس سعی کنید اول  اندکی از آن را در اختیارشان قرار دهید) پس چنانچه شخص بدان اقرار نمود افزونش سازید و هر که انکار کرد پس رهایش کنید همانا ناگزیر است که فتنه ای پیش آید که در آن همه یاران یکدل ونزدیکان از پای در آیند چندان که افراد موشکاف (و محافظه کار) نیز در آن از پای در آیند تا آنجا که کسی برجای نماند مگر ما و شیعیان ما»
4-عبدالله بن حماد به سال 229 به واسطه مردی  از امام صادق ع روایت کرده که یکی از یاران آن حضرت بر او وارد شد و عرض کرد: فدایت گردم به خدا قسم من شما و هر کس دوستدار شماست دوست می دارم ای سرورم چقدر شیعه شما زیادست حضرت فرمود: بگو آنان چه مقدارند؟ عرض کرد: بسیار زیاد، حضرت فرمود: می توانی آنان را بشماری؟ عرض کرد: تعدادشان بیشتر از اینها است پس امام صادق ع فرمود: اگاه باش هرگاه آن عده وصف شده که سیصد و ده نفر و اندی هستند شمارشان کامل شود آنگاه چنانکه شما می خواهید شد لکن شیعه ما کسی است که صدایش از حد گوش خودش نمی گذرد و نیز کینه و ناراحتی دورنش از حد پیکر از تجاوز نمی کند و ما را آشکار نمی ستاید و با دشمنان ما نمی ستیزد و با عیبجویان ما هم نشینی نمی کند و با بدگویان ما هم سخن نمی شود و آنان را که با ما دشمن هستند دوست نمی دارد و با دوستان ما دشمنی نمی ورزد عرض کردم پس چه کنم با این شیعه گوناگون که گویند ما بر طریق تشیع هستیم؟ فرمود: اینان خود گرفتار جدائی و آزمایش خواهند گشت و تبدیل و جابجائی در میانشان رخ خواهد داد و به قحطی و کمبود که نابودشان سازد(مبتلا شوند) و شمشیری که خونشان بریزد و اختلافاتی بهم رسد که پراکنده شان کند.
هماناشیعه ما کسی  است که همچون سگان پارس نکند و همانند کلاغ حرص نورزد و نزد مردم به گدائی دست نیازد اگر چه از گرسنگی بمیرد، عرض کردم: فدایت شوم چنین افرادی را که بدین صفت موصوف اند در کجا جستجو کنم؟ فرمود: آنان را در گوشه و کنار زمین بجوی، آنان کسانی هستند که زندگی سبکی دارند و خانه بدوش هستند که اگر حاضر باشند شناخته نمی شوند و اگر از نظرها پنهان شوند کسی متوجه آنان نمی گردد و اگر بیمار شوند عیادت نمی شوند و اگر خواستگاری کنند با آنان ازدواج نشود، و اگر وفات یابند بر جنازه آنان کسی حضور نیابد آنان کسانی اند که در اموالشان با یکدیگر مواسات می کنند و در آرامگاه خود با یکدیگر دیدار و ملاقات  دارند و خواسته هایشان با یکدیگر برخورد و اختلاف پیدا نمی کند هرچند از شهرهای گوناگون باشند.
5- مهزم اسدی ازامام صادق ع  همانند حدیث قبل از روایت کرده جز اینکه در آن این جملات را افزوده است که : و اگر مومنی را ببینند او را بزرگ می دارند و اگر منافقی را ببینند از او دوری می جویند و به هنگام مرگ بی تابی نمی کنند و در آرامگاه خویش با یکدیگر دیدار می نمایند- سپس ادامه حدیث را نقل می کند.
6- ا