ن از سن و سال بدان پایه رسیده ام که خود می بینی فرمود: ای ابا اسحاق آن امر واقع نخواهد شد تا اینکه از یکدیگر باز شناخته شوید و پاکسازی گردید تا اینکه باقی نماند ازشما جز تعدادی هر چه کمتر سپس کف دست خود را (به نشانه بی اعتنای ) برگردانید»
15- صفوان بن یحیی گوید: امام رضا ع فرمود: آنچه شما چشمان خود را به سویش می دارید(منتظر و چشم به راه آن هستید) واقع نخواهد شد تا اینکه پاکسازی و جداسازی شوید و تا اینکه نماند ازشما مگر هر چه کمتر و کمتر»
16-محمد بن منصور صیقل از پدر خود روایت کرده که گوید: بر امام باقر ع وارد شدم و جماعتی نزد او بودند پس در ان میان که ما با یکدیگر سخن می گفتیم و آن حضرت روی به یکی از یاران خود داشت ناگاه رو به ما کرده فرمود: شما در مورد چه چیز سخن می گوئید؟ هیهات! هیها! آنچه گردنهای خود را به سویش می کشید (منتظر آن هستید) واقع نخواهد شد تا اینکه پاکسازی شوید(هیهات) و آنچه گردنهای خویش را به سوی ان می کشید واقع نمی گردد تا اینکه باز شناخته و از یکدیگر جدا شوید و آنچه گردن های خود رابه سویش می کشید واقع نخواهد شد تا این که غربال شوید و آنچه گردنهای خویش را به جانب  آن می کشید واقع نخواهد شد مگر پس از نومیدی، و آنچه به جانبش گردنهای خود رامی کشید واقع نخواهد شد تا کسی که اهل نگون بختی است به سیه روزی، و آنکه اهل سعادت است به نیکبختی رسد.
باز محمد بن منصور  از پدر خود روایت کرده که گفت: من و حارث بن مغیره با گروهی از شیعیان نزد امامباقر ع بودیم و ان حضرت سخن ما را می شنید گوید: و همانند حدیث پیش را ذکر نمود جز اینکه درهر بار می فرمود: نه به خدا سوگند آنچه چشمهای خویش را به سویش دوخته اید نخواهد شد تا ... یعنی با قسم.
17- اصبغ بن نباته از امیرالمومنین ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: به سان زنبور عسل در میان پرندگان باشید در میان پرندگان پرنده ای نیست مگر اینکه زنبور عسل را ناتوان و کوچک می شمارد اگر پرندگان می دانستند در تهیگاه  های (اندرون) آن چه برکتی نهفته است هرگز با او چنان رفتاری نمی کردند(یعنی او را رها نکرده و ازاد نمی گذاشتند) با مردم به زبانها و جسم های خویش آمیزش داشته باشید(یعنی حشر و نشر زبانی و جسمانی) ولی با دلهای خویش و رفتارتان از آنان دوری کنید قسم به آنکه جان من به دست اوست آنچه را دوست می دارید نخواهید دید تا اینکه پاره ای از شما در روی دیگری آب دهان اندازد و تا جائی که بعضی از شما عده دیگر را دروغگویان بنامد و تا آنجا که ازشما- یا شاید فرموده باشد از شیعه من – باقی نماند مگر (عده ای ناچیز) همچون بی مقداری سرمه در چشم و نمک در غذا، اکنون برای شما مثالی می زنم و آن عبارت از مثل مردی است که دارای گندمی باشد پس آن را پاک نموده و در خانه ای ریخته باشد و آن را به امید خدا در آنجا رها کرده باشد بعد به سر گندم خود بازگردد و ناگاه ببیند در ان کرم افتاده است پس آن را بیرون آورده پاک نماید، سپس آن را بدان خانه بازگردانیده و آن را رها نموده مدتی در آنجا بماند باز نزد آن برگشته و ببیند که دیگر بار تعدادی کرم به آن رسیده است پس آن را خارج ساخته و تمیز و پاک نموده (به محل اول) باز گردانیده باشد و پیوسته این کار همچنان تکرار شود تا اینکه ازآن مشتی همچون گندم خالص یک بسته از خوشه گندم که کرم نتوانسته هیچ آسیبی به آن برساند باقی بماند شما نیز همین گونه مورد جداسازی قرار می گیرید تا اینکه از شما باقی نماند مگر جماعتی که فتنه ها به آن زیانی نمی رساند»
از ابی کهمس و دیگران روایت شده و او حدیث را به امیرالمومنین ع رسانیده و همانند حدیث سابق الذکر را نقل می کند و این حدیث در آغاز همین کتاب آمده بود.
18- ابوبصیر گوید: ابوجعفر محمد بن علی الباقر ع فرمود: همانا مثل شیعه مثل اندر است(یعنی محلی که خوشه های گندم را برای کوبیدن روی هم می نهند و خرمنگاه گویند و یا محلی که در آن گندم انبار می کنند) پس آن گندم را (کرم یا آفتی گندمخوار بهم رسد و از آن آفت پاک کرده شود و باز آفتی خورنده به آن برسد و از آن آفت نیز پاک شود تا اینکه از آن مقداری بماند که کرم آفت نتواند به آن زیانی وارد کند شیعه ما نیز چنین  اند از یکدیگر جداسازی و پاکسازی می گردند تا اینکه جماعتی از انان باقی بماند که فتنه ها هیچ آسیبی بدیشان نمی رساند»
19- فضل بن ابی قره تفلیسی از امام صادق ع روایت کرده و آن حضرت از پدر خویش (امام باقر ع) روایت فرموده که آن حضرت فرمود: مومنان گرفتار خواهند شد و خداوند در آن حال ایشان را مورد جداسازی از یکدیگر و بازشناسی قرار می دهد همانا خدا هرگز مومنان را از بلای دنیا و تلخکامی های آن در امان نداشته است بلکه آنان را در این جهان از کوری در آخرت از سیه روزی در امان داشته سپس فرمود علی بن الحسین ع کشته شدگان خود (اجساد کشتگان خانواده اش را که در روز عاشورا به شهادت رسیدند) بعضی را بر روی بغضی دیگر می گذاشت و می فرمود: کشتگان ما ( همچون) کشتگان پیامبران هستند.
20- علی بن ابی حمزه از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: اگر قائم ع قیام کند مردم او را انکار خواهند کرد زیرا او به صورت جوانی رشید به سوی ایشان باز خواهد گشت. هیچکس بر اعتقاد به او پایدار نخواهد ماند مگر مومنی که خداوند در عالم ذر نخستین از او پیمان گرفته باشد.
و در این حدیث برای کسی که به دیده اعتبار می نگرد عبرتی است و نیز یادآوری است برای کسی که یادآور(اهل یاد آوری و بیدار شدن) واهل بینش است و آن عبارت از فرمایش آن حضرت است که : او نزد ایشان خروج می کند به صورت جوانی رشید و امر او کسی پابرجا نمی ماند جز مومنی که خداوند در عالم ذر نخستین ا ز او پیمان گرفته باشد آیا این گفته جز بر آن دلالت دارد که مردم این مدت از عمر را دور و بعید می انگارند وسر رسیدن زمان ظهور آن حضرت در نظرشان طولانی می نماید و عقب افتادنش را انکار دارند و از او نومید می شوند پس به راست و چپ پر می کشند همانگونه که امامان ع فرموده اند مذاهب گوناگون آنها رااز یکدیگر جدا می کند و راههای گوناگون فتنه ها برایشان چند دستگی و شعبه ها پدید می آورد و از طریق سخن فریب خوردگان به درخشندگیهای (دروغین)سراب فریفته می شوند و چون او برای انان پس از سالهای اشکار گردد ک در موارد نظیر آن برای کسی که عمرش بدان پایه برسد پیری و کهولت و خمیدگی پشت و بروز سستی  در توانائی جسمی را ایجاب می کند( مع الوصف آن حضرت به صورت جوانی رشید  میان سال خارج گردد هر که در دلش بیماری(سستی و انحراف) وجود دارد او انکار خواهد کرد و هر کس که خداوند را که از پیش به واسطه آنچه که او را به آن توفیق بخشیده و آگاهی از حال آن حضرت را که از پیش به او داده برایش نیکی خواسته است و او را بدین روایات از گفته امامان راستگو ع دسترسی قرار داده و او نیز آن را تصدیق نموده و بدان عمل کرده است و او از پیش می دانسته است آنچه را که از امر خداوند تدبیر او پیش می آید، پس بدون شک و تردید و سرگردانی در انتظار آن به سر می برد به سخنان بی