بن الحسین[مسعودی] که در قم برای او حدیث گفته ا ست و گویا لفظ مسعودی در نسخه ها زیاد شده و ظاهراً منظور علی بن الحسین بن بابویه ا ست.
11. محمدبن الحسن بن محمد بن جمهور عمی
12. محمدبن عبدالله بن جعفری حمیری
13. محمد بن عبدالله بن معمر طبرانی
14. محمدبن عثمان بن علان دهنی بغدادی
15. محمدبن همام بن سهیل بن بیزان ابوعلی کاتب اسکافی متوفی 336
16. محمدبن یعقوب بن اسحاق الکلینی
17. موسی بن محمد ابوالقاسم قمی
اینها اسامی کسانی است که نعماین کتاب غیبت را زا آنان روایت کرده  و غیر از ابی الحسین  محمد بن علی شجاعی یکاتب و ا بوغالب احمدبن محمد الزراری متوفی 368  و ابوالرجاء محمدبن علی بن طایب بلدی  کسی را نیافتم که از او روایت کرده باشد هم چنان که تاریخ وفات و محل قبر او را در شام بنابر تحقیق کامل بدست نیاوردم.
تألیفات ارزشمند او
1. کتاب ارزشمند غیبت که همین کتابی است که مورد مطالعه شما خواننده عزیز قرارگرفته و من نمی توان سخنی بگویم که از ادای حق و بزرگی این تألیف پراجر برآیم و نمی دانم به چه عبارتی، اهمیت و ارزش آ« را بازگو کنم که این کتاب در باب موضوع خود بی نظیر است و از هنگام تألیف مورد استفاده دانشمندان اسلامی قرار گرفته است:
2. کتاب ا لفرائض
3. کتاب الرد علی  الاسماعیلیه
4. کتاب التفسیر 
5. کتاب اتسلی 
و به گمال من این چهار کتاب اخیر از جمله کتابهایی است که دست طغیانگر زمان آنها را از بین برده است. مرحوم  شیخ حر عالمی ( ره) بنابر نقل صاحب ذریعۀ (ره) فرمود: من پاره ای از تفسیر او را دیده ام. و شاید مرادش از آن قطعه از تفسیر روایات مبسوطه ای ا ست که مرحوم نعمانی با اسنادش به امام صادق( ع)آنها را روایت کرده و مقدمه تفسیر خویش قرار داده است. و  این روایات به صورت جداگانه با خطبه مختصری تدوین گردید و به المحکم و المتشابه نامیده شده است. و این کتاب به سید مرتضی علیه الرحمۀ منسوب است و اخیراً در ایران چاپ شده است . و این کتاب به سید مرتضی علیه الرحمۀ منسوب است و اخیراً در ایران چاپ شده است. و همه آن را علامه مجلسی( ره) در کتاب بحار الانوار کتاب القرآن آورده است. رجوع شود به الذریعۀ ج 4 ص 318
نسخه هایی که کتاب با آنها مقابله شده 
لازم به توضیح است که در تصحیح این کتاب بر چهار نسخه تکیه داشتیم: 
1- نسخه خطی کامل و ارزشمند موجود در کتابخحانه ملی عمومی ملک در واقع در تهران به شماره3617، این نسخه دارای 226 صفحه 16 سطری و ابعاد 10*15 سانتیمتر است نویسنده آن محمد مومن جرفادقانی است و در روز پنجشنبه 21ماه مبارک رمضان سال 1077 کتابت آن را به پایان رسانده است. از خلال نوشته های کتاب چنین برمی اید که نویسنده به هنگام کتابت به نسخه های دیگری مراجعه کرده است.
2. نسخه ای چاپی که اساتید و دو باب  آخر با نسخه موجود در کتابخانه آستان قدس رضوی سلام ا لله علیه به شماره 187 مقابله شده است مقابله آن وسیله عالم بارع و محقق شریف سید موسی زنجانی ادام الله تعالی ظله انجام یافته  و  ایشان اختلاف فیما بین را در حاشیه و در میان سطرها و بالای کلمات آن مرقوم داشته است و پشت نسخه چنین نوشته : در نسخه موجود کتاب در کتابخانه قدس رضوی سلام الله علیه به شماره 187 به خط بسیار نیکویی ( که به نظر می رسد خط نسخه بردار کتاب ا ست) کتاب غیبت تألیف أبی عبدالله محمدبن ابراهیم نعمانی رحمه الله که آن را در ذی الحجه سال 342 تألیف کرده و بر پشت آن خطوط فراوانی است که تاریخ پاره ا ی از آ نها 13 ذیقعده و 720و بعضی به خط بسیار نیکو چنینی است: قرائت و صفحه نگاذری آن را به پایان رسانیدم نیازمند رحمت خدای تعالی الفضل الحسین بن علی بن یحیی بن محمد بن محمدبن احمدبن جعفربن الحسن بن علی بن الحسین بن علی بن الحسن سپس استاد زنجانی افزوده اند:
احتمال دارد که حسین اخیر حسن،و حسن اخیر حسن بوده باشد و شاید بعداز آن که کلمه عمر باشد تا آخر.
و نیز در حاشیه صفحه آخر ا« آنجه را که ما در پایان کتاب آورده ایم نوشته ایند. 
3. نسخه دست نویس دیگری به شماره 2671  که ان نیز متعلق به کتابخانه ملک است. از ابتدا و میانه انتهای این نسخه صفحاتی افتاد است با وجود این بسیار گرانبها و عتیقه به حساب می آید نویسنده آن و تاریخ تحریرش به دلیل آفتادگی معلوم نیست این نسخه دارای 312 صفحه 15 سطری و طول و عرض 5/8*14 سانتمتر بوده و خط حاکی از این است که نویسنده اش قبل از قرن دهم هجری یا در همان حدود می زیسته است.
4. علاوه بر آنچه گذشت در پاره ای موارد به نسخه استاد مشکوۀ که در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران تحت شماره578موجود است مراجعه و بابهائی از کتاب را با آن مقابله نموده ام، نسخه مذکور دارای 57 صفحه 32 سطری و اندازه آن 10*25 سانتیمتر است و نسخه ای گرانبها و دارای حواشی بوده و مندرجات آن نشان می دهد که به نسخه های دیگری مراجعه داشته است و برپشت آن خط عالم جلیل حاج میرزا حسن نوری رحمۀ  الله علیه مشاهده می شود که کتاب ومولف آ« را معرفی می نماید و آ« را در سال 1289 هجری برایخود نسخه بردارینموده است. صورت فتوگرافی نسخه های یاد شده رد صفحات آتی از نظر خوانندگان خواهد گذشت.
خادم العلم والدین علی اکبرغفّاریشیخ ابوالفرج محمد بن علی بن یعقوب بن أبی قرّه قنانی رحمه الله برای ما چنین روایت کرد که: ابوالحسین محمد بن علی علی بجلی کاتب برای ما روایت کرد و لفظ عیناً از اصل متعلّق به او نقل شده، و من این نسخه را در حالی نوشتم که ان به  اصلی که در اختیار داشت و می نگریست اون گفت: محمدبن ابراهیم نعمانی در حلب برای ما چنین حدیث کرد: شکر و سپاس مخصوص خدای جهانیان است، که هدایت کننده به راه راست است آن را که خود بخواهد، در خور سپاسگذاری از جانب بندگان خویش است به پاس نکه آنان را از نیستی به وجود  آورده و نیز آفرینشنان به نیکوترین وجه و ارزانی داشتن نعمتهای آشکار و نهان که عدد را توان شمرد آن تا پایان نیست، چنانکه خود فرموده: اگر نعمتهای خدا را بشمارید به شمار همه آن دست نمی یابید و در خور شکر است از آن رو که از رهگذار علم به ربوبیت خود و اقرار به وحدانیت خویش بندگان را به سوی خود راهنمائی و ارشاد فرمود، به برکت اندیشه پاک و دانش رسا و آفرینش تزلزل ناپذیر و سرنوشت بی آلایش و نقشهخای دلپذیر ونشانه های روشن  و دلائل آشکار، وعلاوه بر آن با برانگیختن پیامبران بر مردم، آن اختیار شدگان از خلق او که به پیامبری برگزیده شدند، و رهبری یافتند بشارت دهندگان رحمت و ترسانندگان از عقوبت که همواره راهنما و به یاد آورنده و برحذر دارنده مردم از رشتیهاد و رساننده پیام خدا بودند، از روی آگاهی سخن می گفتند، و با روح پاک مویّد و با داشتن دلائل محکم پیروز بودند و با نشانه های روشن و غیر قابل تردید بر اهل باطل چیره گشته، و با معجرات خود روشنگر اندیشه ساحبان خرد بودند امتیاز آنان بر سایر بندگان به سبب کرامت و عزتی بود که خداوند به آنان بخشیده و به قدرت خود توانائی پیامبری داده و آگاهی از غیب به آنان عطا فرموده بود، چنانکه خود فرموده: خداوند دانای غیبت است، پس ه