ْنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْمُعَدِّلِ النُّمَيْرِيِّ وَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ إِنَّ لِلَّهِ لَعِلْماً لَا يَعْلَمُهُ غَيْرُهُ وَ عِلْماً يَعْلَمُهُ مَلَائِكَتُهُ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِيَاؤُهُ الْمُرْسَلُونَ وَ نَحْنُ نَعْلَمُهُ

ترجمه :

15. جابر از امام باقر (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: حقيقتا خداوند علمى دارد كه غير از او كسى نمى‏داند و علمى دارد كه فرشتگان نزديك و پيامبران را از آنها آگاه كرده است و ما آن را مى‏دانيم.

16 وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنِ الْعَبْدِ الصَّالِحِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع قَالَ عِلْمُ اللَّهِ لَا يُوصَفُ مِنْهُ بِأَيْنٍ وَ لَا يُوصَفُ الْعِلْمُ مِنَ اللَّهِ بِكَيْفٍ وَ لَا يُفْرَدُ الْعِلْمُ مِنَ اللَّهِ وَ لَا يُبَانُ اللَّهُ مِنْهُ وَ لَيْسَ بَيْنَ اللَّهِ وَ بَيْنَ عِلْمِهِ حَدٌّ

ترجمه :

16. عبدالأعلى از امام موسى كاظم (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: دانش خداوند به مكان و چگونگى توصيف نمى‏شود و دانش خداوند از او جدا نمى‏شود (جزء ذات اوست) و با او تضاد پيدا نمى‏كند و بين خداوند و علم او، فاصله‏اى نيست (علم خداوند عين ذات او مى‏باشد.)مقدمه ناشر
چه سخنگوى خوبيست كتاب‏(1)

اين سخن حضرت على (عليه السلام) است درباره كتاب كه از آن مى‏توان نتيجه گرفت: كتاب خواندن چقدر خوب و مفيد است و البته از آن مهم‏تر، انتخاب يك كتاب مناسب است. كتاب ما را به سفر مى‏برد سفر به دنياى قصه‏ها، كتابها ما را سوار بر بال خيال به دنياى آرزوهايمان مى‏برند، اما در اين سير و سفر بوسيله كتاب، بايد با دقت انتخاب شود چون همانگونه كه هر كسى را نمى‏توان به عنوان يك دوست انتخاب كرد، هر كتابى را هم نمى‏توان به عنوان يك كتاب خوب انتخاب كرد. زيرا كتاب خوب به ما كمك مى‏كند تا بدانيم در دورترين نقطه دنيا مردم چگونه زندگى مى‏كنند، و پاسخ همه پرسش‏هايمان را پيدا مى‏كنيم. پس بياييد قدر اين دوستان خوب و باوفا را بدانيم و گاهى با آنها همسفر شويم و برويم به سرزمين دانش و علم، به سرزمين حرف‏هاى تازه.

به قول (وُلتِر): برگ‏هاى كتاب به منزله بالهائى هستند كه روح ما را به عالم نور و روشنايى پرواز مى‏دهند.(2)

يا (ويكتور هوگو) مى‏گويد: خوشبخت كسى است كه به يكى از اين دو چيز دسترسى دارد يا كتابهاى خوب يا دوستانى كه اهل كتاب باشند.(3)

از (دِكارت): نقل شده است مطالعه، يگانه راهى است براى آشنائى و گفتگو با بزرگان روزگار كه قرن‏ها پيش از اين، در دنيا بسر برده و اكنون در زير خاك منزل دارند.(4) با توجه به اين كه كتاب قصص الانبياء مرحوم سيد نعمت الله جزائرى و توحيد شيخ صدوق با همت انتشارات علويون طراحى و در پيشديد شما عزيزان قرار گرفته است جا دارد از زحمات برادر عزيز و گرامى جناب حجت الاسلام و المسلمين على اكبر ميرزائى كمال تشكر و امتنان را داشته باشيم، كه با قبول رنجهاى فراوان در ترجمه و تدوين اين كتاب تلاش مضاعفى كردند.

الللهم فتقبل منا

عاطفه حماميان قمى مدير مسئول انتشارات علويون<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:41.txt">1</a><a class="text" href="w:text:42.txt">2</a><a class="text" href="w:text:43.txt">3</a></body></html>11. باب صفات الذات و صفات الأفعال‏
11. درباره صفات ذات و صفات افعال خداوند

1 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الطَّيَالِسِيِّ الْخَزَّازِ الْكُوفِيِّ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ لَمْ يَزَلِ اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ رَبَّنَا وَ الْعِلْمُ ذَاتُهُ وَ لَا مَعْلُومَ وَ السَّمْعُ ذَاتُهُ وَ لَا مَسْمُوعَ وَ الْبَصَرُ ذَاتُهُ وَ لَا مُبْصَرَ وَ الْقُدْرَةُ ذَاتُهُ وَ لَا مَقْدُورَ فَلَمَّا أَحْدَثَ الْأَشْيَاءَ وَ كَانَ الْمَعْلُومُ وَقَعَ الْعِلْمُ مِنْهُ عَلَى الْمَعْلُومِ وَ السَّمْعُ عَلَى الْمَسْمُوعِ وَ الْبَصَرُ عَلَى الْمُبْصَرِ وَ الْقُدْرَةُ عَلَى الْمَقْدُورِ قَالَ قُلْتُ فَلَمْ يَزَلِ اللَّهُ مُتَكَلِّماً قَالَ إِنَّ الْكَلَامَ صِفَةٌ مُحْدَثَةٌ لَيْسَتْ بِأَزَلِيَّةٍ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا مُتَكَلِّمَ

ترجمه :

1. ابو بصير مى‏گويد: از امام صادق (عليه السلام) شنيدم كه مى‏فرمود: پروردگار ما، هميشه بود. و زمانى كه معلومى وجود نداشت، علم، ذات او بود، و زمانى كه شنيدنى در كار نبود، شنيدن ذات او بود، و زمانى كه چيز ديدنى وجود نداشت، ديدن، ذات او بود و زمانى كه مغلوبى وجود نداشت، قدرت، ذات او بود و زمانى كه اشياء به وجود آمدند و معلوم محقق شد، علمش بر معلوم، شنيدنش بر شنيدنى، بينايى او بر ديدنى و قدرتش بر مغلوب شده، قرار گرفت.

ابو بصير مى‏گويد: به آن حضرت عرض كردم: آيا خداوند هميشه متكلم بوده است؟

فرمودند: كلام، سخنى ايجاد شده است كه ازلى نمى‏باشد و خداوند، بود در حالى كه متكلمى نبود.

2 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَهْلٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع فَقُلْتُ لَمْ يَزَلِ اللَّهُ يَعْلَمُ قَالَ أَنَّى يَكُونُ يَعْلَمُ وَ لَا مَعْلُومَ قَالَ قُلْتُ فَلَمْ يَزَلِ اللَّهُ يَسْمَعُ قَالَ أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ وَ لَا مَسْمُوعَ قَالَ قُلْتُ فَلَمْ يَزَلْ يُبْصِرُ قَالَ أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ وَ لَا مُبْصَرَ قَالَ ثُمَّ قَالَ لَمْ يَزَلِ اللَّهُ عَلِيماً سَمِيعاً بَصِيراً ذَاتٌ عَلَّامَةٌ سَمِيعَةٌ بَصِيرَةٌ

ترجمه :

2. حماد بن عيسى مى‏گويد: از امام صادق (عليه السلام) پرسيدم: آيا خداوند هميشه مى‏دانست؟ فرمود: معلومى نبود، (اما) او مى‏دانست. عرض كردم: آيا هميشه مى‏شنيد؟ فرمودند: شنيدنى وجود نداشت (اما) او مى‏شنيد. عرض كردم: آيا هميشه مى‏ديد؟ فرمودند: ديدنى نبود (اما) او مى‏ديد. سپس فرمود: خداوند هميشه دانا، شنوا و بينا، صاحب دانايى، شنوايى و بينايى بود. (پس قبل از اين كه كسى باشد كه بشنود و ببيند، او شنوا و بينا بوده است.)

3 حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الدَّقَّاقُ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْكُوفِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْبَرْمَكِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْكُوفِيُّ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ ا