ي دَارِ الدُّنْيَا وَ كَيْفَ تُحْرِقُ قُلُوبَنَا وَ قَدْ عَقَدَتْ عَلَى أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَمْ كَيْفَ تُحْرِقُ وُجُوهَنَا وَ قَدْ عَفَّرْنَاهَا لَكَ فِي التُّرَابِ أَمْ كَيْفَ تُحْرِقُ أَيْدِيَنَا وَ قَدْ رَفَعْنَاهَا بِالدُّعَاءِ إِلَيْكَ فَيَقُولُ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ عِبَادِي سَاءَتْ أَعْمَالُكُمْ فِي دَارِ الدُّنْيَا فَجَزَاؤُكُمْ نَارُ جَهَنَّمَ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا عَفْوُكَ أَعْظَمُ أَمْ خَطِيئَتُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ عَفْوِي فَيَقُولُونَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ أَمْ ذُنُوبُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ رَحْمَتِي فَيَقُولُونَ إِقْرَارُنَا بِتَوْحِيدِكَ أَعْظَمُ أَمْ ذُنُوبُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ إِقْرَارُكُمْ بِتَوْحِيدِي أَعْظَمُ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا فَلْيَسَعْنَا عَفْوُكَ وَ رَحْمَتُكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ فَيَقُولُ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ مَلَائِكَتِي وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحَبَّ إِلَيَّ مِنَ الْمُقِرِّينَ لِي بِتَوْحِيدِي وَ أَنْ لَا إِلَهَ غَيْرِي وَ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ لَا أَصْلِيَ بِالنَّارِ أَهْلَ تَوْحِيدِي أَدْخِلُوا عِبَادِيَ الْجَنَّةَ

ترجمه :

31. ابن عباس مى‏گويد: رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمودند: قسم به كسى كه مرا به حق، بشارت دهنده مبعوث كرد، خداوند، انسان يكتاپرست را با آتش عذاب نمى‏كند و به طور يقين، اهل وحدانيت الهى هم مورد شفاعت قرار مى‏گيرند. سپس فرمودند: زمانى كه روز قيامت شود، خداوند به گروهى كه در دنيا، كارهاى بد انجام دادند، دستور رفتن به سوى آتش جهنم را مى‏دهد. (در اين حال) آنها مى‏گويند: پروردگارا! چگونه ما را در آتش جهنم داخل مى‏كنى؟ در حالى كه ما در دنيا يكتاپرست بوديم (فقط تو را خدا مى‏دانستيم) و چگونه به وسيله آتش، زبان ما را مى‏سوزانى؟ در حالى كه در دنيا به يگانگى تو سخن گفته است و چگونه قلوب را مى‏سوزانى؟ در حالى كه بر آن يگانگى تو نقش بسته است و يا اين كه چگونه صورت ما را مى‏سوزانى؟ در حالى كه در مقابل تو به خاك ماليده شده است و يا چگونه دست‏هاى ما را مى‏سوزانى؟ در حالى كه به دعا، به سوى تو دراز شده است. خداوند مى‏فرمايد: بندگان من! شما در دنيا كارهاى بدى انجام داديد و آتش جهنم (نيز) سزاى شما مى‏باشد.

پس مى‏گويند: پروردگارا! بخشش تو بزرگ‏تر است، يا گناهان ما؟

خداوند مى‏فرمايد: بخشش من بزرگ‏تر است.

پس (دوباره) مى‏گويند: رحمت تو وسيع‏تر است، يا گناهان ما؟

خداوند مى‏فرمايد: رحمت من وسيع‏تر است.

پس مى‏گويند: اعتراف ما به يگانگى تو بزرگ‏تر است، يا گناهان ما؟

خداوند مى‏فرمايد: اعتراف شما به يگانگى من، بزرگ‏تر است. پس دوباره مى‏گويند: پروردگارا! بخشش و رحمت خود را كه همه چيز را فرا گرفته است، شامل (حال) ما (نيز) قرار بده.

خداوند به فرشتگان مى‏فرمايد: به بزرگى و شكوه خودم قسم مى‏خورم كه مخلوقى را نيافريده‏ام كه نزد من محبوبتر از كسى باشد كه به يگانگى من معترف است و (مى‏گويد) كه خدايى، به جز من وجود ندارد. پس بر من لازم است كه معترفين به يگانگى خود را در آتش داخل نكنم (آتش را بر آنها مسلط نگردانم.) اى بندگان من! داخل بهشت شويد. (البته بايد گفت كه اين گروه، اهل كارهاى شايسته هم بودند، ولى گناهانشان از خوبى‏هايشان بيشتر بوده و اين روايت نشان مى‏دهد كه يگانه دانستن خداوند، نوعى كفاره گناهان است.)

32 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ السُّكَّرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا الْجَوْهَرِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئاً أَحْسَنَ أَوْ أَسَاءَ دَخَلَ الْجَنَّةَ

ترجمه :

32. بر اساس يك روايتى كه از امامان معصوم (عليهم السلام) از امام على (عليه السلام) نقل شده، آمده است كه آن حضرت از قول پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم) مى‏فرمايند كه ايشان فرمودند: كسى كه بميرد و چيزى را شريك خداوند قرار ندهد، چه خوب و چه بد باشد، داخل بهشت خواهد شد.

33 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ وَ أَبِي أَيُّوبَ قَالا قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَ أَفْضَلَ النَّاسِ ذَلِكَ الْيَوْمَ عَمَلًا إِلَّا مَنْ زَادَ

ترجمه :

33. هشام بن سالم و ابو ايوب از امام جعفر صادق (عليه السلام) نقل كرده‏اند كه آن حضرت فرمودند: كسى كه صد مرتبه بگويد (لا اله الا الله)، در آن روز برترين انسان از نظر عمل خواهد بود، مگر اين كه كسى اين جمله را بيشتر بگويد. (يعنى اقرار به يگانگى خداوند، اندازه مشخصى ندارد.)

34 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عِيسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ مِنْ وُلْدِ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ لِمُوسَى يَا مُوسَى لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ عَامِرِيهِنَّ وَ الْأَرَضِينَ السَّبْعَ فِي كِفَّةٍ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ مَالَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

ترجمه :

34. ابو سعيد خُدرى از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) نقل كرده است كه آن حضرت فرمودند: خداوند متعال به حضرت موسى (عليه السلام) فرمود: اى موسى! اگر آسمان‏ها و ساكنين آنها و زمين‏هاى هفت گانه، در يك طرف ترازو باشند و در طرف ديگر جمله لا اله الا الله (اعتراف به يگانگى خداوند) باشد، اين طرف ترازو از آن طرف (كه آسمان‏ها و زمين هستند) سنگين‏تر است.

35 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَبْدِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنْ قَالَ فِي يَوْمٍ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ إِلَهاً وَا