ْنِ أَحْمَدَ الْأَسْوَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سَعْدَوَيْهِ الْبَرْذَعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا عَدِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ الْبَاقِي أَبُو عُمَيْرٍ بِأَذَنَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْبَرَاءِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمُنْعِمِ بْنُ إِدْرِيسَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ وَهْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى دِيكاً رِجْلَاهُ فِي تُخُومِ الْأَرْضِ السَّابِعَةِ السُّفْلَى وَ رَأْسُهُ عِنْدَ الْعَرْشِ ثَانِيَ عُنُقِهِ تَحْتَ الْعَرْشِ وَ مَلَكٌ مِنْ مَلَائِكَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ رِجْلَاهُ فِي تُخُومِ الْأَرْضِ السَّابِعَةِ السُّفْلَى مَضَى مُصْعِداً فِيهَا مَدَّ الْأَرَضِينَ حَتَّى خَرَجَ مِنْهَا إِلَى أُفُقِ السَّمَاءِ ثُمَّ مَضَى فِيهَا مُصْعِداً حَتَّى انْتَهَى قَرْنُهُ إِلَى الْعَرْشِ وَ هُوَ يَقُولُ سُبْحَانَكَ رَبِّي وَ إِنَّ لِذَلِكَ الدِّيكِ جَنَاحَيْنِ إِذَا نَشَرَهُمَا جَاوَزَا الْمَشْرِقَ وَ الْمَغْرِبَ فَإِذَا كَانَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ نَشَرَ جَنَاحَيْهِ وَ خَفَقَ بِهِمَا وَ صَرَخَ بِالتَّسْبِيحِ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ الْكَبِيرِ الْمُتَعَالِ الْقُدُّوسِ- لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ سَبَّحَتْ دِيَكَةُ الْأَرْضِ كُلُّهَا وَ خَفَقَتْ بِأَجْنِحَتِهَا وَ أَخَذَتْ فِي الصُّرَاخِ فَإِذَا سَكَنَ ذَلِكَ الدِّيكُ فِي السَّمَاءِ سَكَنَتِ الدِّيَكَةُ فِي الْأَرْضِ فَإِذَا كَانَ فِي بَعْضِ السَّحَرِ نَشَرَ جَنَاحَيْهِ فَجَاوَزَا الْمَشْرِقَ وَ الْمَغْرِبَ وَ خَفَقَ بِهِمَا وَ صَرَخَ بِالتَّسْبِيحِ- سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْقَهَّارِ سُبْحَانَ اللَّهِ ذِي الْعَرْشِ الْمَجِيدِ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الرَّفِيعِ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ سَبَّحَتْ دِيَكَةُ الْأَرْضِ فَإِذَا هَاجَ هَاجَتِ الدِّيَكَةُ فِي الْأَرْضِ تُجَاوِبُهُ بِالتَّسْبِيحِ وَ التَّقْدِيسِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لِذَلِكَ الدِّيكِ رِيشٌ أَبْيَضُ كَأَشَدِّ بَيَاضِ مَا رَأَيْتُهُ قَطُّ وَ لَهُ زَغَبٌ أَخْضَرُ تَحْتَ رِيشِهِ الْأَبْيَضِ كَأَشَدِّ خُضْرَةٍ مَا رَأَيْتُهَا قَطُّ فَمَا زِلْتُ مُشْتَاقاً إِلَى أَنْ أَنْظُرَ إِلَى رِيشِ ذَلِكَ الدِّيكِ

ترجمه :

4. ابن عباس از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) نقل كرده است كه آن حضرت فرمودند: خداوند داراى خروسى است كه دو پايش در نهايت هفتمين زمين پايين است، سرش كنار عرش و قسمت پايين گردنش زير عرش مى‏باشد و فرشته‏اى از فرشتگان را آفريده است به طورى كه در نهايت زمين هفتم است كه به سوى بالا حركت كرده و از مزر زمين‏ها گذشته و از آن جا تا افق آسمان سركشيده تا نوك او به عرش رسيد و مى‏گويد: اى پروردگار من! تو پاك هستى. اين خروس داراى دو بال است كه اگر آنها را باز كند از مشرق و مغرب هم فراتر مى‏رود. زمانى كه شب به پيان برسد، دو بال خود را باز كرده و به هم مى‏زند و تسبيح الهى را مى‏گويد و صدا مى‏زند: خداوند پادشاه، مقدس و پاك است، بزرگ، برتر و مقدس و منزه مى‏باشد. همان خدايى كه غير از او زنده (ازلى و ابدى) و پا برجا وجود ندارد. زمانى كه آن خروس چنين كارى انجام دهد، تمام خروس‏هاى زمين هم به تسبيح الهى مشغول مى‏شوند و بال‏هاى خود را به هم مى‏زنند و به خواندن مشغول مى‏شوند. زمانى كه آن خروس در آسمان آرام مى‏گيرد، خروس‏هاى زمين هم آرام مى‏گيرند و زمانى كه صبح بيايد، دو بال خود را باز مى‏كند به طورى كه از مشرق و مغرب عبور مى‏كند. (سپس) آن دو را به هم مى‏زند و فرياد خود را بلند مى‏كند و مى‏گويد: خداوند بزرگ، منزه و پاك است. خداوند عزيز، قدرتمند و منزه مى‏باشد و زمانى كه چنين كند، خروس‏هاى زمين به تسبيح (الهى) مى‏پردازند و زمانى كه حركت كنند، خروس‏هاى روى زمين هم به حركت در آمده و با تسبيح و تقديس خداوند به او جواب مى‏دهند. آن خروس داراى پرى سفيد رنگ است، به طورى كه از هر چه ديده‏اى سفيدتر است، زير پر سفيد او كرك سبزى است كه سبزتر از آن چيزى است كه تا به حال ديده‏اى و من هميشه علاقمند ديدن پرهاى آن خروس بودم.

5 وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ نِصْفُ جَسَدِهِ الْأَعْلَى نَارٌ وَ نِصْفُهُ الْأَسْفَلُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ قَائِمٌ يُنَادِي بِصَوْتٍ لَهُ رَفِيعٍ سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ هَذَا الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفاً بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى طَاعَتِكَ

ترجمه :

5. بر اساس همان سند روايت قبلى از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) روايت شده است كه آن حضرت فرمودند: خداوند از ميان فرشتگان داراى فرشته‏اى است كه نصف بالاى بدن او آتش و نصف پايين بدن او يخ به طورى كه آتش، برف را ذوب نكرده و يخ، آتش را خاموش نمى‏كند و آن فرشته مى‏ايستد و با صداى بلند مى‏گويد: پاك است خدايى كه گرماى اين آتش را خاموش نكند. پروردگارا! اى الفت دهنده ميان يخ و آتش، ميان قلب بندگان مؤمن خود هم بر اطاعت خود الفت برقرار كن.

6 وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَلَائِكَةً لَيْسَ شَيْ‏ءٌ مِنْ أَطْبَاقِ أَجْسَادِهِمْ إِلَّا وَ هُوَ يُسَبِّحُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ يُحَمِّدُهُ مِنْ نَاحِيَةٍ بِأَصْوَاتٍ مُخْتَلِفَةٍ لَا يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ وَ لَا يَخْفِضُونَهَا إِلَى أَقْدَامِهِمْ مِنَ الْبُكَاءِ وَ الْخَشْيَةِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ

ترجمه :

6. به همان سند روايت قبلى از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) نقل شده است كه آن حضرت فرمودند: خداوند داراى فرشتگانى است كه هيچ قسمتى از بالاى بدنشان نيست مگر اين كه تسبيح خداوند مى‏كنند و او را صداهاى گوناگون ستايش مى‏نمايند به طورى كه سرهايشان را به سوى آسمان بالا نمى‏كنند و از گريه و ترس خداوند به سوى پاهاى خود هم خم نمى‏شوند.

7 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَكِّلِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْكُوفِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ النَّخَعِيِّ عَنْ عَمِّهِ ا