 بود، زيرا بالا رفتن و پايين آمدن از سوى خداوند است و آن چه از طرف خداوند يا مردم مى‏باشد، در علم خداوند مقدم شده است، مانند آفريدن آفريده‏ها كه به قضاء و قَدَر الهى بر اساس چيزى است كه آن را در تفسير قضاء و قَدَر بيان كردم.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:129.txt">1</a><a class="text" href="w:text:130.txt">2</a></body></html>61. باب الاطفال و عدل الله - عزوجل - فيهم‏
61. درباره كودكان و عدالت خداوند در مورد آنها

1 حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ يَحْيَى بْنِ ضُرَيْسٍ الْبَجَلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُمَارَةَ السُّكَّرِيُّ السُّرْيَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَاصِمٍ بِقَزْوِينَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَارُونَ الْكَرْخِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ سَلَّامِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي يَزِيدُ بْنُ سَلَّامٍ عَنْ أَبِيهِ سَلَّامِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ ص أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي أَ يُعَذِّبُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ خَلْقاً بِلَا حُجَّةٍ فَقَالَ مَعَاذَ اللَّهِ قُلْتُ فَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ فِي الْجَنَّةِ أَمْ فِي النَّارِ فَقَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَوْلَى بِهِمْ إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَ جَمَعَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْخَلَائِقَ لِفَصْلِ الْقَضَاءِ يَأْتِي بِأَوْلَادِ الْمُشْرِكِينَ فَيَقُولُ لَهُمْ عَبِيدِي وَ إِمَائِي مَنْ رَبُّكُمْ وَ مَا دِينُكُمْ وَ مَا أَعْمَالُكُمْ قَالَ فَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْتَ خَلَقْتَنَا وَ لَمْ نَخْلُقْ شَيْئاً وَ أَنْتَ أَمَتَّنَا وَ لَمْ نُمِتْ شَيْئاً وَ لَمْ تَجْعَلْ لَنَا أَلْسِنَةً نَنْطِقُ بِهَا وَ لَا أَسْمَاعاً نَسْمَعُ بِهَا وَ لَا كِتَاباً نَقْرَؤُهُ وَ لَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَهُ وَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا قَالَ فَيَقُولُ لَهُمْ عَزَّ وَ جَلَّ عَبِيدِي وَ إِمَائِي إِنْ أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ أَ تفعلوه [تَفْعَلُونَهُ فَيَقُولُونَ السَّمْعَ وَ الطَّاعَةَ لَكَ يَا رَبَّنَا قَالَ فَيَأْمُرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نَاراً يُقَالُ لَهَا الْفَلَقُ أَشَدُّ شَيْ‏ءٍ فِي جَهَنَّمَ عَذَاباً فَتَخْرُجُ مِنْ مَكَانِهَا سَوْدَاءَ مُظْلِمَةً بِالسَّلَاسِلِ وَ الْأَغْلَالِ فَيَأْمُرُهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ تَنْفُخَ فِي وُجُوهِ الْخَلَائِقِ نَفْخَةً فَتَنْفُخُ فَمِنْ شِدَّةِ نَفْخَتِهَا تَنْقَطِعُ السَّمَاءُ وَ تَنْطَمِسُ النُّجُومُ وَ تَجْمُدُ الْبِحَارُ وَ تَزُولُ الْجِبَالُ وَ تُظْلِمُ الْأَبْصَارُ وَ تَضَعُ الْحَوَامِلُ حَمْلَهَا وَ يَشِيبُ الْوِلْدَانُ مِنْ هَوْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَطْفَالَ الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُلْقُوا أَنْفُسَهُمْ فِي تِلْكَ النَّارِ فَمَنْ سَبَقَ لَهُ فِي عِلْمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَكُونَ سَعِيداً أَلْقَى نَفْسَهُ فِيهَا فَكَانَتْ عَلَيْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً كَمَا كَانَتْ عَلَى إِبْرَاهِيمَ ع وَ مَنْ سَبَقَ لَهُ فِي عِلْمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَكُونَ شَقِيّاً امْتَنَعَ فَلَمْ يُلْقِ نَفْسَهُ فِي النَّارِ فَيَأْمُرُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى النَّارَ فَتَلْتَقِطُهُ لِتَرْكِهِ أَمْرَ اللَّهِ وَ امْتِنَاعِهِ مِنَ الدُّخُولِ فِيهَا فَيَكُونُ تَبَعاً لآِبَائِهِ فِي جَهَنَّمَ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ. فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ. خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ. وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ

ترجمه :

1. عبدالله بن سلام غلام رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) مى‏گويد: از آن حضرت پرسيدم و به ايشان عرض كردم: آيا خداوند بدون حجت (دليلى كه از قبل بيان كند) بنده‏اى را عذاب مى‏كند؟ آن حضرت فرمودند: پناه بر خدا (مى‏برم). عرض كردم: آيا فرزند مشركان در بهشت يا جهنم هستند؟ ايشان فرمودند: خداوند نسبت به آنها سزاوارتر است. زمانى كه قيامت برسد، خداوند تمام مردم را براى قضاوت كردن در ميانشان جمع مى‏كند كه فرزند مشركان را مى‏آورد و به آنها مى‏گويد:

بندگان و كنيزان من! پروردگار شما كيست؟ دين شما چيست؟ و چه كارهايى انجام داده‏ايد؟ آنها در جواب مى‏گويند: پروردگارا! تو خود ما را آفريده‏اى و ما چيزى به وجود نياورده‏ايم و تو ما را از دنيا بردى و ما چيزى را نميرانديم. تو براى ما زبانى قرار ندادى كه به وسيله آن حرف بزنيم و گوشى قرار ندادى كه به وسيله آن بشنويم و به ما كتابى ندادى كه آن را بخوانيم و پيامبرى نفرستادى تا از او پيروى كنيم و هيچ علمى به جز آن چه به ما ياد دادى، نزد ما وجود ندارد. (آن حضرت در ادامه) فرمودند: خداوند به فرزند مشركان مى‏گويد: اى بندگان و كنيزان من! اگر شما را به كارى دستور بدهيم، انجام مى‏دهيد؟ آنها مى‏گويند: اى پروردگار ما! گوش مى‏دهيم و اطاعت مى‏كنيم. رسول گرامى اسلام فرمودند: خداوند به آتشى كه فلق نام دارد، و شديدترين چيز در جهنم از نظر عذاب مى‏باشد دستور مى‏دهد كه از مكان سياه و تاريك خود با غل و زنجير خارج شود و دستور مى‏دهد كه به صورت آنها بوزد و او هم مى‏وزد. از شدت وزيدن آتش آسمان از هم جدا شده، ستارگان خاموش گشته، درياها خشك شده، كوه‏ها از بين رفتن، چشم‏ها (تاريك و) نابينا شده و زنان باردار، حمل خود را مى‏اندازند و كودكان از ترس روز قيامت پير مى‏شوند، سپس خداوند به فرزند مشركان دستور مى‏دهد كه خود را در آن آتش بيندازند، كسى كه در علم خداوند نسبت به او گذشته است كه خوشبخت مى‏باشد، خود را در آتش مى‏اندازد و آتش بر او سرد و سالم مى‏گردد و كسى كه در علم خداوند نسبت به او گذشته كه بدبخت مى‏شود، امتناع مى‏كند و خود را در آتش نمى‏اندازد و خداوند به آتش دستور مى‏دهد كه او را به خاطر ترك دستور خداوند و امتناع كردن از ورود در آتش، در خود فرو ببرد. پس او نيز مانند پدارنش، در جهنم مى‏باشد و اين همان سخن خداوند است كه مى‏فرمايد: بعضى از مردم بدبخت و بعضى خوشبخت هستند، اما كسانى كه بدبخت مى‏باشند، در آتش فرياد مى‏كنند و تا زمانى كه آسمان‏ها و زمين باقى هستند، هميشه در جهنم م