 دست آوريد. به همين دليل، زمين را براى شما فرش قرار داد. سپس خداوند فرموده است: خداوند، آسمان را بنا نهاد. يعنى بالاى سر شما سقفى نگه دارنده قرار داد تا در آن خورشيد، ماه و ستارگان به نفع شما اداره كند. سپس خداوند فرمود: و از آسمان آبى فرستاد. يعنى باران را از بالا نازل كرد، تا به قله‏هاى كوه، تبه‏ها، زمين‏هاى هموار و گودال‏ها برسد، سپس باران را به صورت (هايى مثل) نم نم، با شدت، پشت سر هم و اندك (ميان انواع باران‏ها) فرق گذاشت تا زمين‏هاى شما را سيراب كند و باران را به يك نوع نفرستاد تا زمين‏ها، درختان، مزرعه و ميوه‏هاى شما را از بين ببرد. سپس خداوند فرموده است: به وسيله آن ميوه‏هايى براى روزى به شما خارج ساخت، پس براى خداوند همتايى قرار ندهيد. يعنى شبيه و مثل براى خداوند مانند بت‏هايى كه عقل، شنوايى، بينايى و قدرت بر انجام كارى ندارند، قرار ندهيد. و شما مى‏دانيد. كه آنها بر هيچ يك از اين نعمت‏هاى بزرگى كه پروردگارتان به شما داده است، قدرت ندارند.

12 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ الرَّقِّيِّ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ الْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ يَجْتَهِدُ فِي عِبَادَتِي فَيَقُومُ مِنْ رُقَادِهِ وَ لَذِيذِ وِسَادِهِ فَيَتَهَجَّدُ فِي اللَّيَالِي وَ يُتْعِبُ نَفْسَهُ فِي عِبَادَتِي فَأَضْرِبُهُ بِالنُّعَاسِ اللَّيْلَةَ وَ اللَّيْلَتَيْنِ نَظَراً مِنِّي لَهُ وَ إِبْقَاءً عَلَيْهِ فَيَنَامُ حَتَّى يُصْبِحَ وَ يَقُومُ وَ هُوَ مَاقِتٌ لِنَفْسِهِ زَارٍ عَلَيْهَا وَ لَوْ أُخَلِّي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مَا يُرِيدُ مِنْ عِبَادَتِي لَدَخَلَهُ مِنْ ذَلِكَ الْعُجْبُ فَيُصَيِّرُهُ الْعُجْبُ إِلَى الْفِتْنَةِ بِأَعْمَالِهِ وَ رِضَاهُ عَنْ نَفْسِهِ حَتَّى يَظُنَّ أَنَّهُ قَدْ فَاقَ الْعَابِدِينَ وَ جَازَ فِي عِبَادَتِهِ حَدَّ التَّقْصِيرِ فَيَتَبَاعَدُ مِنِّي عِنْدَ ذَلِكَ وَ هُوَ يَظُنُّ أَنَّهُ يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ

ترجمه :

12. امام باقر (عليه السلام) مى‏فرمايد: رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرموده است: خداوند متعال مى‏فرمايد: بعضى از بندگان مؤمن من كسانى هستند كه در عبادت من تلاش مى‏كنند، به طورى كه از استراحت، لذت و رختخواب برخاسته و شبانه به عبادت مى‏پردازند و خود را به خاطر عبادت من به زحمت مى‏اندازند، (اما) من يك يا دو شب به دليل نگاه من به او و باقى ماندن بر عبادت، او را در خواب نگه مى‏دارم تا زمانى كه بيدار شود، صبح باشد و نسبت به خودش نگران و گريه كند و اگر ميان او و عبادت من، موانع را بر طرف سازم، به خاطر عبادت‏هاى شبانه مغرور مى‏شود و همين غرور باعث مى‏شود به سوى فتنه در كارهايش تبديل گردد و از خود راضى شود تا جايى كه گمان مى‏كند از تمام عبادت كنندگان برتر است و در عبادت خود از حد اشتباه گذشته است و به خاطر همين غرور از من دور مى‏شود در حالى كه خيال مى‏كند به من نزديك شده است.

13 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ فَرْقَدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ فِيمَا أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى ع أَنْ يَا مُوسَى مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ وَ إِنَّمَا أَبْتَلِيهِ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أُعَافِيهِ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا يَصْلُحُ عَلَيْهِ أَمْرُ عَبْدِي فَلْيَصْبِرْ عَلَى بَلَائِي وَ لْيَشْكُرْ نَعْمَائِي وَ لْيَرْضَ بِقَضَائِي أَكْتُبْهُ فِي الصِّدِّيقِينَ عِنْدِي إِذَا عَمِلَ بِرِضَائِي فَأَطَاعَ أَمْرِي

ترجمه :

13. داوود بن فرقد از امام صادق (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: يكى از سخنانى كه خداوند به حضرت موسى (عليه السلام) وحى فرستاد، اين بود: اى موسى! هيچ آفريده‏اى خلق نكرده‏ام كه نزد من از بنده مؤمنم دوست داشتنى‏تر باشد و او را به چيزى گرفتار مى‏كنم كه براى او خوب باشد و به چيزى كه براى او خير است، سالمش مى‏كنم و من نسبت به آن چه كارهاى بندگانم را اصلاح مى‏كند، داناترم. پس بايد به بلا و امتحانات من صبور باشد و شكر نعمت‏هاى مرا به جا بياورد و به آن چه رفتار مى‏كنم، راضى باشد، تا او را در جمع راستگويان نزد خود بنويسم به شرط آن كه براى رضايت من عمل كند و از دستورات من اطاعت نمايد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:135.txt">1</a><a class="text" href="w:text:136.txt">2</a></body></html>63. باب الأمر و النهى و الوعد و الوعيد
63. درباره دستور دادن، نهى كردن، وعده (به بهشت) و تهديد (به جهنم) نمودن

1 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع النَّاسُ مَأْمُورُونَ مَنْهِيُّونَ وَ مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ عَذَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

ترجمه :

1. منصور بن حازم از امام صادق (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: مردم (به كارهايى) مأمور شده (و نسبت به كارهايى) نهى شده‏اند، پس كسى كه نسبت به آن كارها، عذرى داشته باشد، خداوند عذرش را مى‏پذيرد.

2 حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ حَبِيبٍ السِّجِسْتَانِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ ع قَالَ إِنَّ فِي التَّوْرَاةِ مَكْتُوباً يَا مُوسَى إِنِّي خَلَقْتُكَ وَ اصْطَفَيْتُكَ وَ قَوَّيْتُكَ وَ أَمَرْتُكَ بِطَاعَتِي وَ نَهَيْتُكَ عَنْ مَعْصِيَتِي فَإِنْ أَطَعْتَنِي أَعَنْتُكَ عَلَى طَاعَتِي وَ إِنْ عَصَيْتَنِي لَمْ أُعِنْكَ عَلَى مَعْصِيَتِي يَا مُوسَى وَ لِيَ الْمِنَّةُ عَلَيْكَ فِي طَاعَتِكَ لِي وَ لِيَ الْحُجَّةُ عَلَيْكَ فِي مَعْصِيَتِكَ لِي

ترجمه :

2. حبيب سجستانى از امام باقر (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: در تورات نوشته شده است: اى موسى! من تو را آفريدم و انتخاب كردم و قدرت دادم و به اطاعت از خود دستور داده و