خداوند براى هر كسى كه بخواهد تا هفصد ثواب مى‏نويسد و كسى كه تصميم به انجام گناه داشته باشد، تا انجام نداده است، گناهى بر او نوشته نمى‏شود، اما اگر آن را انجام ندهد، براى او به خاطر اين كه كار زشتى را ترك كرده است، يك كار خوب نوشته مى‏شود و اگر آن را انجام دهد، تا نه ساعت به او فرصت داده مى‏شود، كه اگر توبه كرده و پشيمان شود، چيزى بر او نوشته نمى‏شود و اگر توبه نكرد و نسبت به آن كار پشيمان نشد، يك گناه نوشته مى‏شود.

8 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْغَالِبِ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ مُجَاهِدُ بْنُ أَعْيَنَ بْنِ دَاوُدَ قَالَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ أَحْمَدَ الْعَسْقَلَانِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْرَافِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا ثُوَيْرٌ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيّاً ع قَالَ مَا فِي الْقُرْآنِ آيَةٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ- إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ

ترجمه :

8. از امام على (عليه السلام) روايت شده است كه آن حضرت فرمودند: در قرآن هيچ آيه‏اى مثل اين آيه براى من دوست داشتنى نيست: حقيقتا خداوند كسى را كه نسبت به او شريك آورده است نمى‏بخشيد و كمتر از شرك هر گناهى براى هر كسى كه بخواهد، مى‏آمرزد.(258)

9 حَدَّثَنَا أَبُو نَصْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ تَمِيمٍ السَّرَخْسِيُّ بِسَرَخْسَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو لَبِيدٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّامِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِسْرَائِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ ص يَمْشِي وَحْدَهُ وَ لَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ قَالَ فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَ قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمُ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْراً فَنَفَحَ مِنْهُ بِيَمِينِهِ وَ شِمَالِهِ وَ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ وَرَاءَهُ وَ عَمِلَ فِيهِ خَيْراً قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ لِي اجْلِسْ هَاهُنَا وَ أَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِي اجْلِسْ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لَمْ أَرَهُ وَ تَوَارَى عَنِّي فَأَطَالَ اللَّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ ع وَ هُوَ مُقْبِلٌ وَ هُوَ يَقُولُ وَ إِنْ زَنَى وَ إِنْ سَرَقَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ حَتَّى قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ مَنْ تُكَلِّمُهُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَإِنِّي مَا سَمِعْتُ أَحَداً يَرُدُّ عَلَيْكَ مِنَ الْجَوَابِ شَيْئاً قَالَ ذَاكَ جَبْرَئِيلُ عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَقَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَيْئاً دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ يَا جَبْرَئِيلُ وَ إِنْ زَنَى وَ إِنْ سَرَقَ قَالَ نَعَمْ وَ إِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ

قال مصنف هذا الكتاب رحمه الله يعني بذلك أنه يوفق للتوبة حتى يدخل الجنة

ترجمه :

9. ابوذر مى‏گويد: شبى از شب‏ها از خانه بيرون آمدم و ناگهان رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) را ديدم كه به تنهايى راه مى‏رود و انسانى با ايشان نيست، پس گمان كردم كه آن حضرت دوست ندارد كه كسى با ايشان باشد. من نيز در زير نور ماه، راه مى‏رفتم كه آن حضرت متوجه به من شد و مرا ديدند و فرمودند: چه كسى هستى؟ عرض كردم: خداوند مرا فداى شما كند، ابوذر هستم. آن حضرت فرمودند: ابوذر، بيا! ابوذر مى‏گويد: ساعتى با آن حضرت راه رفتم و فرمودند: كسانى كه زياد كار خوب انجام مى‏دهند، در روز قيامت كم هستند، مگر اين كه خداوند به آنها خير و خوبى بدهد و از طرف خود به طرف راست، چپ، رو برو و پشت سر او بدمد و در آن كار خوبى انجام دهد. ابوذر مى‏گويد: ساعتى (ديگر) با آن حضرت راه رفتم و به من فرمود: اين جا، بنشين و مرا در مكانى كه اطرافش سنگ بود نشاند و فرمود: اين جا بنشين تا برگردم. ابوذر مى‏گويد: آن حضرت در ميان سنگ‏ها رفتند تا اين كه ايشان را نديدم و از (چشمان من) پنهان شدند. پس رفتن ايشان طولانى شد، سپس در حالى كه به سوى من مى‏آمدند، مى‏فرمودند: اگر چه زنا و دزدى كند. ابوذر مى‏گويد: زمانى كه ايشان آمدند، صبر نكردم و عرض كردم: اى پيامبر خدا! خداوند مرا فداى شما كند. در ميان سنگ‏ها با چه كسى صحبت مى‏كرديد؟ زيرا من نشنيدم كه كسى به شما جواب بدهد. آن حضرت فرمودند: او جبرئيل بود كه در ميان سنگ‏ها خودش را به من نشان داد و گفت: به امت خود بشارت بده كه هر كسى از (از آنها) بميرد و به خداوند شريك قرار ندهد، داخل بهشت خواهد شد. من به او گفتم: اى جرئيل! اگر چه زنا و دزدى كند؟ جواب داد: بله، و اگر چه شراب هم بنوشد.

شيخ صدوق، نويسنده اين كتاب مى‏گويد: منظور اين است كه او به توبه موفق شده و وارد بهشت مى‏شود.

10 حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاذٍ الْجَوْهَرِيِّ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ص عَنِ رَسُولِ اللَّهِ ص عَنْ جَبْرَئِيلَ ع قَالَ قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِيراً أَوْ كَبِيراً وَ هُوَ لَا يَعْلَمُ أَنَّ لِي أَنْ أُعَذِّبَهُ بِهِ أَوْ أَعْفُوَ عَنْهُ لَا غَفَرْتُ لَهُ ذَلِكَ الذَّنْبَ أَبَداً وَ مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّ لِي أَنْ أُعَذِّبَهُ وَ أَنْ أَعْفُوَ عَنْهُ عَفَوْتُ عَنْهُ

ترجمه :

10. رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) از جبرئيل نقل مى‏كند كه خداوند فرموده است: كسى كه گناه صغيره يا كبيره انجام دهد، اما قبول نداشته باشد كه حق دارم او را عذاب كنم يا از او گذشت نمايم، هرگز آن گناه را از او نمى‏بخشم و كسى كه گناه كوچك يا بزرگى انجام دهد، در حالى كه مى‏داند (و قبول دارد) كه من حق عذاب كردن او را دارم و يا از او مى‏گذرم، او را مى‏بخشم.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:138.txt">1</a><a class="text" href="w:text:139.txt">2</a></body></html>64. باب التعريف و البيان و الحجة و الهداية
64. درباره شناخت، بيان، حجت (الهى) و هدايت كردن

1 حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ 