جسارت شمس تبریزی و پایین شمردن مقام حضرت فاطمه علیها سلام

توهین شمس تبریزی به حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

“شمس تبریزى”، مقام معرفت و خوف و خشیتِ برترین بانوی خلقت، و یکتا کفو امیر عالم آفرینش، حضرت فاطمه زهرا علیها سلام را خوار و پست شمرده و ضمن اهانت صریح به ایشان، عبادت ام الائمه علیهم السلام را ناشی از محبت و شوق نمی داند و چنین مى‏ گوید:

مردم را سخن نجات خوش نمی ‏آید، سخن دوزخیان خوش مى آید… لاجرم ما نیز دوزخ را چنان بتفسانیم[۱]. که بمیرد از بیم! فاطمه رضی اللّه‏ عنها عارفه نبود، زاهده بود. پیوسته از پیغمبر حکایت دوزخ پرسیدى.[۲]

نکته: زهاد در اصطلاح و ادبیات عرفان صوفیانه، افرادی ظاهربین، خشک مقدس، قشری و فاقد مقام معرفت می باشند و مقام عرفا بسیار بالاتر از آنهاست. 

بیان اینگونه سخنان حاکی از آن است که گویندگان آن بر خلاف آنچه که برخی برای آنان مدعی هستند، معرفت صحیحی نسبت به انوار مقدس معصومین علیهم السلام نداشته اند. همچنین با توجه به اینکه جمهور اهل سنت نیز بدون اختلاف، شأن و مقام عرفانی عظیمی برای دخت گرامی نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قائل هستند، بیان این سخن را می توان ناشی از بغض و انحراف عمیق گوینده آن دانست. بدیهی است که با وجود چنین مطالبی نمی توان سایر انحرافات این افراد را حمل بر تقیه نمود و آنها را از شیعیان آل ‏اللّه‏ علیهم السلام به شمار آورد.


[۱] . بیفشانیم ـ خ

[۲] . مقالات شمس، ۱۵۱ ـ ۳۴۱  و  نقدى بر مثنوی، ۹۲